Blog 2: Taxidermy it is

Oké, dus taxidermy it is! Maar hoe kwam ik eigenlijk op het idee? Dit is standaard de eerste vraag die ik krijg als ik mensen over mijn nieuwe hobby vertel. En eerlijk gezegd: ik moest er zelf ook even over nadenken. Want waar komt die fascinatie eigenlijk vandaan?

Van kinderboerderij tot preparateur

Als klein meisje groeide ik op tussen de dieren. We woonden op onze eigen kinderboerderij aan de bosrand (ja inderdaad, dat valt dan even tegen in Amsterdam waar je in de zomer echt moet vechten voor je eigen vierkante meter in het stadspark, haha). Anyway, naast alle dieren buiten, begon mijn moeder destijds aan haar collectie opgezette insecten. Ik kan me niet anders herinneren dan dat wij altijd een perfect gedecoreerd curiosa-hoekje hadden. Later breidde ze haar collectie uit met o.a. een opgezette haai en het skelet van een roofvogel in een stolp. Toen ik in 2008 op kamers ging mocht een opgezette vlinder dus ook niet ontbreken, maar vandaag begint mijn appartement echt al meer op een natuurmuseum te lijken!

Daarover gesproken, ik ben echt mega fan van natuurhistorische musea en dierentuinen. Ik kan dierengedrag eindeloos observeren en in musea sta ik met mijn neus bovenop de anatomie. Wel zo handig, want de anatomie is nog niet zo eenvoudig bij het terug in elkaar zetten van een dier! De natuur is zo knap geëvolutioneerd en heeft zulke mooie kleuren en vormen, hoe kan je daar nou geen fan van zijn? Oké, je huis decoreren met preparaten is misschien niet voor iedereen, maar ík vind het bijzonder! Toen het kwartje viel dat al die preparaten in musea door iemand gemaakt zijn, ben ik op zoek gegaan naar een opleiding. En voilà!

Dierenvriend

Ik snap dat dit voor de meesten niet echt een alledaags thema is, dus wanneer ik iemand vertel wat ik doe is het altijd afwachten welke reactie ik krijg. Meestal heb ik daar een binnenpretje over, want mensen willen iets bemoedigends zeggen, maar geloof mij: gezichtsuitdrukkingen zeggen echt álles, haha. Het lijkt soms wel alsof ze er even kortsluiting van krijgen! Maar ik moet zeggen dat de reacties vrijwel altijd positief zijn (thank goodness).

Een enkeling moet er niks van hebben, even goede vrienden. Af en toe krijg ik dan ook een negatieve reactie: ‘hoe je plezier kan beleven aan iets dat dood is‘. Nou, dat doe ik dus niet. Sterker nog, ik moest heel erg wennen aan het villen en schoonmaken van huiden. Maar dat zijn allemaal onmisbare stappen in het proces tot het eindresultaat dus het is wat het is. Waar ik wél plezier aan beleef is dat ik een dier een soort tweede leven kan geven. Mijn vrienden en familie vinden mij met stip de grootste dierenvriend, dus misschien is het ook helemaal niet zo gek dat ik juist hiervoor gekozen heb.

Way to go!

Een jaar geleden meldde ik me aan voor de cursus en ben ik me verder gaan verdiepen in het vak. Ik kijk veel Youtube filmpjes, volg een heleboel preparateurs op Instagram en bezoek waar en wanneer het maar kan (interieur)winkels en musea. Ook struin ik wekelijks het internet af om te zien wat er zoal aan preparaten wordt aangeboden – en tegen welke prijs. Iedere dag vind ik wel weer ergens nieuwe inspiratie en leer ik er wat bij.

Waar ik heel blij mee ben, is dat mijn idee van een jaar geleden steeds meer vorm begint te krijgen. Ik had me iets voorgenomen en merk dat ik dat nu ook écht aan het doen ben. Way to go! Het blijft spannend om te dromen, maar ik blijf gewoon kleine stapjes zetten. Hoe het hele ‘baan-opzeggen-of-niet-proces’ verliep lees je hier.

Groetjes,
Adriënne

2 Replies to “Blog 2: Taxidermy it is”

  1. Mijn lieve dochter is altijd al een “eigenwijsje” geweest als het om levende ‘ have ‘ ging.
    Verzorgen, bijvoeren en begraven als de gewoonste zaak van de wereld en krijgen we beslist nogwel t eea bovenaards…
    Nu heb ik als paardrijdende vader de opdracht om via mn jachtvrienden en boswachters in ons welhaast onmetelijk grote bosgebied mn oren/ogen open te houden om legaal aan materiaal te komen.
    We werken nu n plan uit hoe dit technisch moet gaan binnen de geldende normen om n object op de juiste geconditioneerde wijze van a naar b te krijgen.
    In die zin zou commentaar van reeds deskundigen voor mij interessant zijn.
    Mijn dochter wil ik graag meegeven haar ‘missie ‘ te blijven volgen….

  2. Hallo schat. Gefeliciteerd met je eerste publicatie 😜. Ik vind het heel mooi geschreven spannend genoeg om door te lezen voor iedereen. Ik herken natuurlijk alles 😘 Ga door met je droom 👍 daar word je blij van. En je maakt mooie stukken! De decoraties zien er altijd prachtig uit 😘 Mams

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.